Mama - liefde

Mary-Ann,
Als ik de letters van je naam zie, voel ik liefde. Doordrongen ben ik van jou. En van alles wat je in je opnam in je leven, het mooie en het pijnlijke. Mijn adem begon bij jou, mijn leven begon bij jou. Onze band is eeuwig, zoals de kleinste vogeltjes die zingen in de ochtend. 

De vogeltjes waar je zo van hield.
De vogeltjes die er altijd zijn,
in de stilte van de winter en in het nieuwe groen van de lente.

Mary-Ann,
Het is al zo lang geleden dat je mijn moeder was. We hebben lang samen geleefd, heel dichtbij elkaar.
Waar ben je nu? Je bent heel dichtbij en toch ver weg. Ik voel je handen op mijn rug. Ik voel je steun. 

Mary-Ann,
Weet je dat ik je schrijf?
De kaarsjes branden en het licht van de lamp schijnt op mijn tafel. Het is stil en donker, terwijl ik naar je foto kijk en je warmte voel. 

Je hebt het leven doorgegeven. Langzaam vindt het nieuwe wegen.

December 2021

Vorige
Vorige

Ontdekking - mijn ziel, vier jaar voor de dark night

Volgende
Volgende

De patstelling - wanhoop